غزل شمارهٔ ۳۲۳۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ازنگشاید۵ بیت

گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟

سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداندبدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید

زبخت تیره امید گشایش نیست در کارمبه سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید

به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجیکه بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید

اگر ذوق سخن داری برو صائب قلم سر کنکسی این عقده را بی ناخن اعجاز نگشاید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان ناکامی‌ها و موانع در زندگی می‌پردازد. شاعر در آن به طور نمادین از ابرو و طنازی به عنوان نمادی از زیبایی و رحمت سخن می‌گوید که به او روی نمی‌آورد. همچنین حسرت و ناامیدی او از عدم توانایی در پرواز و آزادگی را بیان می‌کند. او به مشکلاتی که در راه بروز استعدادهایش وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید حتی تلاش‌هایش هم به نتیجه نمی‌رسد. در نهایت، شاعر از کسی که ذوق سخن دارد می‌خواهد برای رهایی از این گره‌ها تلاش کند، زیرا بدون تلاش و عمل، هیچ مشکلی حل نخواهد شد.