غزل شمارهٔ ۳۲۲۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انهمیباید۷ بیت

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

کنم در سینه و دل درد و داغ عشق را پنهانکه مه در زیر ابر و گنج در ویرانه می باید

مشو با مهلت دنیا زتمهید سفر غافلکه یک پا در برون در، یکی در خانه می باید

زآتش چون سیاوش می توان سالم برون آمددعای جوشنی از همت مردانه می باید

به هر کس قسمت خود می رساند چرخ مینایینماند در صراحی آنچه در پیمانه می باید

دلا از پای منشین گر هوای زلف او داریکه صد پا کوچه گرد زلف را چون شانه می باید

حجاب و شرم را بگذار در بیرون در صائبکه آتش طلعتان را جرأت پروانه می باید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و پیچیدگی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که قبول عشق نیازمند دل شجاعی است. او درد و رنج عشق را در دل نگه می‌دارد و از راه‌های پنهانی مانند آسمان و گنجینه‌های پنهان سخن می‌گوید. شاعر هشدار می‌دهد که نباید از سفر زندگی غافل شد و باید با تلاش و همت، از خطرات عبور کرد. همچنین، می‌گوید که هر کسی به آنچه شایسته‌یش است می‌رسد و نباید در انتظار ماند. در نهایت، شاعر از عذاب و زیبایی عشق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که باید ترس و حجاب را کنار گذاشت تا بتوان عشق را با شجاعت تجربه کرد.