غزل شمارهٔ ۳۰۳۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اکبرخیزد۷ بیت

خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزدکند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد

گناه ما غبار خاطر رحمت نمی گرددفروغ مهر از دریای پرخون پاک برخیزد

مباد از نشأه می سرخ رویی می پرستی راکه در ایام بی برگی زپای تاک برخیزد

(چراغ دیده عشاق وقتی می شود روشنکه دود خط از ان رخسار آتشناک برخیزد)

ندارد اعتبار خاک، خون مشک در زلفشبه یک سودا درین بازار باد از خاک برخیزد

ندارد حاصلی جز قبض خاطر خاک اصفاهاننباشد بسط در خاکی کز او تریاک برخیزد

مجو درک سخن از خام طبعان جهان صائبکه از خاکستر دل شعله ادراک برخیزد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر تبعید را به شکل زیبایی توصیف می‌کند و از بازگشت به زندگی و روحیه در برابر مشکلات صحبت می‌کند. او با استفاده از تصاویر خیال‌انگیز، به انسان‌ها یادآوری می‌کند که از خاک و سختی‌ها برمی‌خیزند و می‌توانند دوباره قدرت و امید را پیدا کنند. شاعر همچنین به مشکلات و ناکامی‌های اجتماعی اشاره کرده و می‌گوید که فهم و درک واقعی از زندگی تنها با تلاش و کوشش به دست می‌آید و در نهایت، عشق و احساس انسانی را به‌عنوان نیرویی برای تاب‌آوری و برخاستن از سختی‌ها معرفی می‌کند.