غزل شمارهٔ ۲۹۵۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انمیدارد۵ بیت

دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی داردکه هرگز آب شیرین عنبر سارا نمی دارد

بدار ای ناصح بیکار دست از جستجوی ماکه از خود رفته در دنبال نقش پا نمی دارد

ندارد راه در دارالامان خامشی آفتصدف اندیشه ای از تلخی دریا نمی دارد

به نور شمع نتوان برد راه از خویشتن بیرونکه این ظلمت چراغی جز دل بیتا نمی دارد

مکن از بیخودی منع دل سودایی صائبکه وحشت دیده دست از دامن صحرا نمی دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان افکاری درباره عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که دل آرام و بی‌غم نمی‌تواند از دنیای پر از غم و اندوه بهره‌مند شود و به همین دلیل، مجبور است در جستجوی معشوق باشد. او همچنین بیان می‌کند که در درون خود، تعامل با افکار و احساساتش وجود دارد و هیچ‌گونه راهی به سوی آرامش و امنیت واقعی ندارد. به علاوه، شاعر توصیه می‌کند که از تلاش برای مهار احساسات خود دست برداریم، زیرا عشق و وحشت از جدایی نمی‌گذارد. در کل، شعر نمایان‌گر کشمکش‌های درونی انسان در جستجوی عشق و هویتی است.