غزل شمارهٔ ۲۷۴۳
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اهیمیدهد۶ بیت
صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
ما به دریا لب نیالاییم و چرخ آبگونمی به ما دریاکشان از گوش ماهی می دهد
هر که می داند که دردسر به قدر دولت استکی کلاه خود به تاج پادشاهی می دهد؟
خنده رویی می دهد یاد از پریشان خاطریقبض بر جمعیت خاطر گواهی می دهد
قهرمان عشق بیتاب است در خون ریختناین محیط از موج خود سوزن به ماهی می دهد
این جواب آن غزل صائب که ناصح گفته استتا لب ساغر به خون من گواهی می دهد