غزل شمارهٔ ۲۱۷۳
در عالم بالاست تماشایی اگر هستبیرون ز مکان است و زمان جایی اگر هست
چیزی که بجا مانده همین ترک تمناستدر خاطر عشاق تمنایی اگر هست
در غیبت خلق است اگر هست حضوریدر ترک تماشاست تماشایی اگر هست
اشکی است که در ماتم امید فشاننددر روی زمین آب گوارایی اگر هست
آهی است که از سینه افسوس برآیددر باغ جهان نخل تمنایی اگر هست
از ساده دلی چون گذری عالم مستی استدر زیر فلک دامن صحرایی اگر هست
بر گرد جهان دور زدن بر تو حلال استخورشید صفت دیده بینایی اگر هست
در آینه تار، پری دیو نمایندصاف است جهان جان مصفایی اگر هست
بر طوطی جان، تلخی غربت ننمایددر خانه دل آینه سیمایی اگر هست
گردست فشاندن به دو عالم نتوانیدر دامن عزلت بشکن پایی اگر هست
زنهار که غافل مشو از خامه نقاشدر مد نظر صورت زیبایی اگر هست
صائب دل پر خون بود و دیده خونباردر مجلس ما ساغر و مینایی اگر هست