غزل شمارهٔ ۲۱۲۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رصبحاست۱۵ بیت

آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است

انگیختن از خواب گران مرده دلان رافیضی است که خاص دم جان پرور صبح است

سیم و زر انجم که فلک شب همه شب جمعسازد، همه از بهر نثار سر صبح است

روشن نفسان شهپر بی بال و پرانندخورشید، فلک سیر به بال و پر صبح است

در عالم دربسته غیبم نبود راهگر هست در اینجا در فیضی در صبح است

هرگز ز شکرخنده خوبان نتوان یافتناین چاشنی خاص که در شکر صبح است

چون پنجه خورشید شود زود زبردستهر دست دعایی که به زیر سر صبح است

ز آیینه دلها به نفس زنگ زدایدیارب ید بیضای که روشنگر صبح است؟

خورشید که روشنگر آفاق جهان استچون بیضه نهان در ته بال و پر صبح است

از پنجه خونین شفق باک ندارداز پاکی سرشار که در گوهر صبح است

در عنبر شب همچو بهارست نهفتهآن نور جهانتاب که در گوهر صبح است

از عالم بالا نظر ثابت و سیاریکسر همه محو رخ خوش منظر صبح است

ذرات جهان را نظر از خواب گشودنموقوف گشاد نظر انور صبح است

کم نیست ز سر جوش اگر وقت شناسیهر چند که شب درد ته ساغر صبح است

چون صفحه خورشید ورق در کف صائبروشندل ازان است که مدحتگر صبح است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و روشنی صبح اشاره دارد و به توصیف اثرات مثبت و روحانی آن می‌پردازد. صبح به عنوان زمان بیداری و حیات در نظر گرفته شده و به انسان‌ها انگیزه می‌دهد. شاعر به نور و انرژی صبح، که می‌تواند زندگی را از خواب و سستی بیدار کند، اشاره دارد. همچنین، صبح به عنوان منبع فیض و برکت معرفی شده که بر تمام عالم تأثیر می‌گذارد و راهی برای دست‌یابی به زیبایی و حقیقت است. در نهایت، شاعر بر اهمیت شناخت و درک صبح و تأثیراتش تأکید می‌کند و می‌گوید که نور و روشنی صبح می‌تواند دل‌ها را بیدار کرده و به آنها زندگی دوباره ببخشد.