غزل شمارهٔ ۲۱۱۱
جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
در ظاهر اگر شهپر پرواز نداریمافشاندن دست از دو جهان بال و پر ماست
با همت مردانه گذشتن ز دو عالمیک منزل کوتاه دل نوسفر ماست
هر جا که شود چاشنی عشق پدیدارگردیده مورست، که تنگ شکر ماست
روی نگه ماست به صد راه چو مژگانهر چند که آن پاک گهر در نظر ماست
سرمایه عیشی که به آن فخر توان کردخشتی است که از کوی تو در زیر سر ماست
گر بر جگر کوه گذارند شود آبداغی که ز عشق تو نهان در جگر ماست
روشن شود از ریختن اشک، دل ماابریم که روشنگر ما در جگر ماست
صائب کند از جلوه دل اهل نظر خونبر چهره هر لاله که داغ نظر ماست