شمارهٔ ۲۶
چو تو هرگز نبوده ست و نباشدجوان بخت و سخی طبع و سخندان
همی احسان کنی با خلق دایماز آن کرده ست ایزد با تو احسان
همی داری عزیز آزادگان رازبهر آن عزیزت کرده یزدان
خداوندا اگر چه پیش از این عهدز من نامی نبود اندر خراسان
به قول تو مرا بنواخت خسروبه سعی تو مرا بنواخت سلطان