شمارهٔ ۲۲ قافیه: وش۴ بیت خداوندا زدوران زمانهدلم از غصه چون دیگ است در جوش همی سوزد جهان هر ساعتم دلهمی مالد فلک هر لحظه ام گوش دراین فکرت چگونه خوش بود دلبراین حیرت چگونه می شود نوش به نکبت طبع من چون غم تبه کارز محنت روز من چون شب سیه پوش