گنج

شمارهٔ ۲۰

به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانشز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش
عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلهابه حوالی دهانی که نداد کس نشانش