گنج

شمارهٔ ۲۰

قافیه: انش۲ بیت
به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانشز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش
عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلهابه حوالی دهانی که نداد کس نشانش