شمارهٔ ۱۷
به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمریمرا و نام مرا اندر آن شمار شمر
در آن تبار که یک تن مخالف تو بودز روزگار ببارد بر آن تبار تبر
قمار کرد قمر با منازع تو به غمسپرد عمر منازع در آن قمار قمر
بخار غم ز سرم بر دوید زآب دو چشمیکی مرا به بزرگی از این بخار بخر
اگر ز چشم تو خوشنودیی شکار کنمز جام زهر بود مر مرا شکار شکر
چرا همیشه به جرم و خطای من نگریبه فضل خویش بر این عذر چون نگار نگر
درید پرده من پیشتر مدار فلکتو نیز باقی پرده بر این مدار مدر