شمارهٔ ۸۹ قافیه: ون۳ بیت بزرگ آل پیمبر بزرگ حادثه ایکه چون تویی بود اندر کف زمانه زبون مقر عز تو ترمذ، ز درد رفتن توهمی بگرید و آنک سرشک او جیحون اگر دو دیده من در غمت نه خون گریدحرام باد مرا نان و نعمت تو چون خون