شمارهٔ ۱۵۴
وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: یش۴ بیت
دوش مرغی به صبح مینالیدعقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش
یکی از دوستان مخلص رامگر آواز من رسید به گوش
گفت باور نداشتم که تو رابانگ مرغی چنین کند مدهوش
گفتم این شرط آدمیت نیستمرغ تسبیح خوان و من خاموش