شمارهٔ ۱۰۶
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ود۳ بیت
چه گنجها بنهادند و دیگری برداشتچه رنجها بکِشیدند و دیگری آسود
به تازیانهی مرگ از سرش بهدر کردندکه سلطنت به سرِ تازیانه میفرمود
نَفَس که نَفْس بَر او تکیه میکُند، باد استبه وقتِ مرگ بداند که: باد میپیمود