شمارهٔ ۳۰ ۲ بیت ای دیده، به هَرزه لؤلؤ ناب مریزبر روی چو زر اشک چو خوناب مریز شرط است که از پس خوشی ریزند آبتو هیچ خوشی ندیدهای، آب مریز