حکمت شمارهٔ ۳۱
ده آدمی بر سفرهای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند. حریص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سیر. حکما گفتهاند: توانگری به قناعت، به از توانگری به بضاعت.
رودهٔ تنگ به یک نانِ تهی پُر گرددنعمتِ روی زمین پر نکند دیدهٔ تنگ
پدر چون دورِ عمرش منقضی گشتمرا این یک نصیحت کرد و بُگذشت
که شهوت آتش است از وی بپرهیزبه خود بَر آتشِ دوزخ مکُن تیز
در آن آتش نداری طاقت سوزبه صبر آبی بر این آتش زن امروز