حکمت شمارهٔ ۲۰
پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند. آتش خشم اول در خداوند خشم اوفتد پس آنگه زبانه به خصم رسد یا نرسد.
نشاید بنیآدم خاکزادکه در سر کند کبر و تندی و باد
تو را با چنین گرمی و سرکشینپندارم از خاکی از آتشی
در خاک بیلقان برسیدم به عابدیگفتم: مرا به تربیت از جهل پاک کن
گفتا: برو چو خاک تحمل کن ای فقیهیا هر چه خواندهای همه در زیر خاک کن