گنج

حکایت شمارهٔ ۱۹

۲ بیت

بزرگی را پرسیدم در معنی این حدیث که اَعدی عدوِّک نَفسُک الَّتی بینَ جَنبَیکَ.

گفت: به حکم آن که هر آن دشمنی را که با وی احسان کنی دوست گردد مگر نفس را که چندان که مدارا بیش کنی مخالفت زیادت کند.

فرشته‌خوی شود آدمی به کم خوردنوگر خورد چو بهایم بیوفتد چو جماد
مراد هر که برآری مطیع امر تو گشتخلاف نفس که فرمان دهد چو یافت مراد