غزل شمارهٔ ۴۲۹
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: امتبروم۵ بیت
تو مپندار کز این در به ملامت برومدلم اینجاست بده تا به سلامت بروم
ترک سر گفتم از آن پیش که بنهادم پاینه به زرق آمدهام تا به ملامت بروم
من هوادار قدیمم بدهم جان عزیزنو ارادت نه که از پیش غرامت بروم
گر رسد از تو به گوشم که بمیر ای سعدیتا لب گور به اعزاز و کرامت بروم
ور بدانم به در مرگ که حشرم با توستاز لحد رقص کنان تا به قیامت بروم