بخش ۱۷ - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد
سه کس را شنیدم که غیبت رواستوز این درگذشتی چهارم خطاست
یکی پادشاهی ملامت پسندکز او بر دل خلق بینی گزند
حلال است از او نقل کردن خبرمگر خلق باشند از او بر حذر
دوم پرده بر بیحیایی متنکه خود میدرد پرده بر خویشتن
ز حوضش مدار ای برادر نگاهکه او میدرافتد به گردن به چاه
سوم کژ ترازوی ناراست خویز فعل بدش هرچه دانی بگوی