شمارهٔ ۱۲
ای سرافرازی که بر خورشید چرخشعله رایت سرافرازی کند
کلک تو در نظم کار مملکتبر نفاذ تیغ طنازی کند
عار دارد همت کو در سخابا محیط و ابر انبازی کند
با همای عدل تو زاغ ستمهمچو عنقا خانه پردازی کند
گر بدانند آهوان انصاف تومشک نتواند که غمازی کند
ور سخا آموزد از دست تو ابرهمچو دریا گوهراندازی کند
پشه کاندر هوای مهر تستبر عقاب آسمان بازی کند
فتنه را با خواب دمسازی بودچون کفت با کلک دمسازی کند
بر هر آن بقعت که صیت عدل تستظلم نتواند که مجتازی کند
شهسواری چون تو در میدان جودوانگهی بدخواه خر بازی کند
وعده کان از کرم فرموده ایگر وفا با آن هم آوازی کند
از پی توقیع در انجاز آنبا بنانت کلک همرازی کند
تا به بستانها نسیم نوبهارپیشه عطاری و بزازی کند
حکم بادت تا به حدی کز عجبگرگ در عهد تو خرازی کند