شمارهٔ ۳۰ - ایضاً له
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ود۶ بیت
چو صاحب طالع خویش است مسعودملک مسعود ابراهیم مسعود
به عدل و فضل و جود و حشمت و جاهرسانید است عالم را به مقصود
جهانی داندش دانا نه فانیسپاهی خواندش خوانا نه معدود
نه چون ذاتش بود کوشنده هر ذاتنه چون عود اوفتد بوینده هر عود
به ملک اندر فریدون است و جمشیدبه حکم اندر سلیمان ست و داود
«گذشته در جلالش از فلک قدرسرشته با وجودش از ازل جود»