شمارهٔ ۴۶
می آرد شرف مردمی پدیدآزاده نژاد از درم خرید
می آزاده پدید آرد از بد اصلفراوان هنرست اندرین نبید
هر آنگه که خوری می خوش آنگه استخاصه چو گل و یاسمن دمید
بسا حصن بلندا، که می گشادبسا کرهٔ نوزین، که بشکنید
بسا دون بخیلا، که می بخوردکریمی به جهان در پراگنید