گنج

شمارهٔ ۱۱۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ای۲ بیت
سپید برف برآمد به کوهسار سیاهو چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ستو آن کجا نگزایست گشت زود گزای