گنج

بخش ۶۲ - عزیز کاشانی قُدِّسَ سِرُّه

۲ بیت

و هُوَ شیخ عزیز الدین محمود. از افاضل حکما و اکامل فضلا جناب شیخ نورالدین عبدالصمد نطنزی او را تربیت نموده و در زمان خود از مشایخ عرفا محسوب بوده. در علوم ظاهریه و باطنیه جامعیت داشته و تصانیف محققانه از خود در روزگار گذاشته. عشقنامه و عقل نامه و ترجمهٔ عوارف و شرح قصیدهٔ تائیه ابن فارض از اوست و هم این اشعار از اوست:

قطعه

تا تویی در میانه خالی نیستچهرهٔ وحدت از غبار شکی

گر حجاب خودی براندازیعشق و معشوق و عاشق است یکی

رباعیّات

دل گفت مرا علم لدنی هوس استتعلیمم کن گرت بدان دسترس است

گفتم که الف گفت دگر گفتم هیچدر خانه اگر کس است یک حرف بس است

٭٭٭

ای عکس رخ تو داده نورِ بصرمتا در رخ تو به نور تو می‌نگرم

گفتی منگر به غیر ما آخر کوغیر تو کسی که آید اندر نظرم

٭٭٭

ای دوست میان ما جدایی تا کیچون من توام این تویی و مایی تاکی

با غیرت تو مجال غیری چو نماندپس در نظر این غیر نمایی تا کی

خلاصه

هوش مصنوعی: شیخ عزیزالدین محمود، از حکما و فضلا، به تربیت جناب شیخ نورالدین عبدالصمد نطنزی پرداخته و در زمان خود از مشایخ عرفا به شمار می‌رفته است. او در علوم ظاهری و باطنی تبحر داشته و آثار قابل توجهی چون عشقنامه، عقل نامه، و ترجمه عوارف و شرح قصیده تاییه ابن فارض از او به جا مانده است. همچنین اشعاری از او موجود است که در آن به موضوعاتی چون وحدت و عشق پرداخته شده است. یکی از قطعاتش بیان می‌کند که عشق و معشوق و عاشق یکی هستند و در مجموعه رباعیاتش نیز به علم و محبت اشاره می‌کند.