بخش ۵۲ - شمس شیرازی
اسمش شمس الدین عبداللّه. از علوم عقلی و نقلی آگاه بود. خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی و شیخ علی کلا و قوام الدین ابواسحق از تلامذهٔ او، و در خدمتش اکتساب علوم نمودهاند. سلطان محمد مظفر به وی ارادت داشته. غرض، از اکابر فضلا و حکماست. وفاتش در سنهٔ ۷۷۲ اتفاق افتاد. این رباعی تبرّکاً از او نوشته میشود:
در دولت و محنت جهان هست زوالدُرّ صاف تو گر دُرد در افکنده منال
خوش باش و زمان به کام یاران گذرانزیرا که نماند این جهان بر یک حال