گنج

شمارهٔ ۲۰

هرگز نگرفتیم به خوبان سر راهیوز جذب نظر وانکشیدیم نگاهی
ای دل چو سراپای وجودت همه شد یارمن هیچ ندانم دگر از یار چه خواهی