شمارهٔ ۲۰ - غزل

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اک۵ بیت

آمد هزار تیر تو بر جسم چاک چاکیک تیر شد خطا و شدم باعث هلاک

گر یار یاورم بوَد‌، از آسمان چه بیم‌؟گر دوست مهربان بوَد از دشمنان چه باک‌؟

اشکم ز بیم هجر تو هر روز تا سمکآهم ز دست خوی تو هر شام تا سماک

بازش مگر حیات دهد لطف شهریاراکنون که گشت رشحه ز جور فلک هلاک

محمود پادشاه که در روزگار اواز نوک ناوکش شده خفتان چرخ چاک

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان درد و رنج خود ناشی از جدایی و هجران می‌پردازد. او از تیرهایی که به جسمش اصابت کرده‌اند صحبت می‌کند و اینکه حتی یکی از آن تیرها باعث هلاکت او شده است. شاعر به دوستان و یارانی که می‌توانند کمک کننده باشند اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که اگر یار او در کنار باشد، از هیچ خطری هراسی نخواهد داشت. احساس او از جدایی با اشک و آه همراه است و انتظار دارد که لطف و رحمت خداوند بتواند او را از این وضعیت نجات دهد. در نهایت، او به محمود پادشاه اشاره می‌کند و می‌گوید که در زمان او، سختی‌ها و مشکلات زندگی بسیار زیاد شده است.