قطعهٔ ۴۹ - باور مکن

۸ بیت

مار اگر گوید که مورم، بشنو و باور مکندیو اگر گوید که حورم، بشنو و باور مکن

گر بگوید روبه افسونگر نیرنگ‌بازکز فریب و حیله دورم، بشنو و باور مکن

ور بگوید مرده‌خور کفتار، کز بهر ثوابخادم اهل قبورم بشنو و باور مکن

ور بگوید سنگ‌پشتی بی‌نوا، کز چابکیپهنه‌پیما، چون ستورم، بشنو و باور مکن

ور دغل‌بازی کند دعوی، که دولت‌خواه تودر غیاب و در حضورم، بشنو و باور مکن

ور بگوید قاضی مسکین، که در هنگام رأیدشمن ارباب زورم، بشنو و باور مکن

ور بفرماید وکیلی، در بهارستان، که منسیر از این دارالغرورم، بشنو و باور مکن

گر وزیری گفت کز تیمار خلق آشفته استبشنو و باور مکن، زیرا که هذیان گفته است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ما هشدار می‌دهد که به سخنان مکاران و فریبکاران اعتماد نکنیم. شاعر با ذکر مثال‌های مختلف (مار، دیو، روباه و غیره) نشان می‌دهد که حتی اگر آنها قسم بخورند که حقیقت را می‌گویند، نباید حرف‌شان را بپذیریم. او تأکید می‌کند که فریب و حیله همیشه موجود است و حتی کسانی که به نظر می‌رسند در مقام‌های بالا هستند، ممکن است به دنبال منافع خود باشند. در نهایت، شاعر به مخاطب می‌گوید که به هیچ‌یک از این ادعاها اعتماد نکند، زیرا اغلب ناشی از نیرنگ و دروغ است.