قطعهٔ ۳۹ - موی سپید قافیه: ید۲ بیت موی سپید، آیت پیری است در جهانگوش تو از سپیدی مو شکوهها شنید لیکن سیاهروزی من بین که بر سرممویی به جا نماند که پیری کند سپید