قطعهٔ ۲۴ - پند پیرانه

قافیه: وشمباش۶ بیت

دوش چشمت به خواب غفلت بودغافل از خویشتن، چو دوش مباش

چون شغالان به لانه‌ات تازندکم ز مرغ ار نه‌ای، خموش مباش

می‌شوی سهم شعله، خار مشومی‌شوی صید گربه، موش مباش

اهل هوشت دهند پند همیغافل از پند اهل هوش مباش

حامی رنجبر اگر هستیروز و شب، گرم عیش و نوش مباش

هرچه گردی، عدوپرست مگردهرچه هستی، وطن‌فروش مباش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به هشداری می‌پردازد که باید از غفلت و خواب آلودگی دور بود و نسبت به مسائل و خطرات اطراف خود هوشیار بود. او به یادآوری می‌آورد که اگر در خواب غفلت بمانیم، محیط مانند شغال به ما حمله می‌کند و باید به صدای هشدار دیگران توجه کنیم. شاعر همچنین اشاره می‌کند که انسان نباید به راحتی درگیر لذت‌ها شود و باید همواره به مشکلات دیگران توجه داشته باشد. در نهایت، او بر اهمیت میهن‌پرستی تأکید می‌کند و از افراد می‌خواهد که به وطن و ارزش‌های آن وفادار بمانند و از دشمنی اجتناب کنند.