شمارهٔ ۳ - دامن عاشق

۱۰ بیت

تا دامن از من کشیدیای سرو سیمین تن من

هر شب ز خونابه دلپرگل بود دامن من

بنشین چو گل در کنارمتا بشکفد گل ز خارم

ای روی تو لاله زارموی موی تو سوسن من

ای جان و دل مسکن توخون گریم از رفتن تو

دست من و دامن تواشک غم و دامن من

ای گریه دل را صفا دهرنگی به رخسار ما ده

خاکم به باد فنا دهای سیل بنیان کن من

وی مرغ شب همرهی کنزاری به حال رهی کن

تا بر دلم رحمت آردصیاد صیدافکن من

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به محبوب خود خطاب کرده و از عشق و درد جدایی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چگونه با کشیدگی دامن محبوبش، دلش مملو از غم و خونابه می‌شود. شاعر از محبوب می‌خواهد که در کنارش بنشیند تا از غم و مشکلاتش کاسته شود و به او زیبایی و آرامش بخشد. او معتقد است که جدایی محبوب سبب گریه و غم عمیق در دلش شده و عشقش را به عنوان منبع حیات و روح خود می‌داند. در پایان، شاعر از محبوبش می‌خواهد که با محبت و همراهی خود، بر دردهایش غلبه کند و به دلی خسته، آرامش بخشد.