ساغر خورشید

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابزنند۵ بیت

زلف و رخسار تو ره بر دل بی‌تاب زنندرهزنان قافله را در شب مهتاب زنند

شکوه‌ای نیست ز طوفان حوادث ما رادل به دریازدگان خنده به سیلاب زنند

جرعه‌نوشان تو ای شاهد عِلْوی چون صبحباده از ساغر خورشید جهان‌تاب زنند

خاکساران ترا خانه بود بر سر اشکخس و خاشاک سراپرده به گرداب زنند

گفتم: از بهر چه پویی ره میخانه رهیگفت: آنجاست که بر آتش غم آب زنند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر از زلف و چهره معشوق می‌گوید که دل بی‌تاب را به کام خود می‌کشد. او به توصیف شب مهتاب و تأثیر آن بر راهزنان می‌پردازد و اشاره دارد که حوادث زندگی نباید برای او نگران‌کننده باشد. شاعر از عشاقی سخن می‌گوید که با شادابی و خوشحالی به دور از غم زندگی می‌کنند. همچنین، معشوق را به عنوان منبعی برای آرامش و تسکین در نظر می‌گیرد، و در نهایت از جذابیت میخانه و لذت‌های آن سخن می‌گوید که در آن می‌توان بر آتش غم‌ها آب ریخت.