سوزد مرا سازد مرا

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)قافیه: یشمکند۵ بیت

ساقی بده پیمانه‌ای زآن می که بی‌خویشم کندبر حسن شورانگیز تو عاشق‌تر از پیشم کند

زان می که در شب‌های غم بارد فروغ صبحدمغافل کند از بیش و کم فارغ ز تشویشم کند

نور سحرگاهی دهد فیضی که می‌خواهی دهدبا مسکنت شاهی دهد سلطان درویشم کند

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مراوز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

بستاند ای سرو سهی! سودای هستی از رهییغما کند اندیشه را دور از بداندیشم کند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد تا پیمانه‌ای از می بدهد که او را از خود بی‌خبر کند و عشقش را به معشوقش افزایش دهد. می‌ای که در شب‌های غم، روشنی صبح را به او می‌بخشد و او را از دغدغه‌ها و تردیدها آزاد می‌سازد. این نوشیدنی به او نوری صبحگاهی می‌دهد که مورد انتظارش است و حتی در فقر او را به مقامی شاهانه می‌رساند. شاعر احساساتش را بیان می‌کند، اینکه می‌سوزاندش و به آتش می‌افکند، اما در عین حال او را از خود رها می‌کند و به او کمک می‌کند تا از افکار منفی دور شود. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که از وجود او چیزهایی را بستاند و اندیشه‌های منفی‌اش را کنار بگذارد.