شمارهٔ ۱۲ ۲ بیت گویند ز غم توان شد آزاد از مرگوین غم که مراست می شوم شاد از مرگ گر زندگی است اینکه مرا یاد از مرگگر مرگ چو زندگیست فریاد از مرگ