شمارهٔ ۱۲

۲ بیت

گویند ز غم توان شد آزاد از مرگوین غم که مراست می شوم شاد از مرگ

گر زندگی است اینکه مرا یاد از مرگگر مرگ چو زندگیست فریاد از مرگ