شمارهٔ ۳

۵ بیت

گفتی چه حاجت است ترا تا روا شودگفتن چه حاجت است بر اما چه حاجت است

اشعار فقر بر در حاتم چه لازمستاظهار درد پیش مسیحا چه حاجت است

تدبیر کار هیچ ندانی چو من زمنکردن سئوال از چو تو دانا چه حاجت است

بیمار اگر فضول نباشد طبیب راآموختن طریق مداوا چه حاجت است

کافیست بهر حاجت ما از تو کم سخناینست اگر سخن سخن ما چه حاجت است

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به این موضوع می‌پردازد که بسیاری از خواسته‌ها و دردهای انسانی نیازی به بیان ندارند. او تأکید می‌کند که در مقابل افرادی مانند حاتم و مسیحا، نیاز به اظهار فقر و درد نیست، چرا که آن‌ها بر بهبود اوضاع واقفند. همچنین، از دانایی و دانش بی‌نیاز بودن در مواقعی که خود درکی از شرایط داریم، یاد می‌کند. در نهایت، شاعر می‌گوید که کافیست فقط به خاطر نیازهای خود کم سخن بگوییم، زیرا این خود یک نوع سخن است که مفهوم عمیق‌تری دارد.