شمارهٔ ۲۷۲

۷ بیت

گر سر ببرندم نکشم پا ز در توپروای سر خویش ندارم به سر تو

در راه تو آن خاک نشینم که نخیزدگر خاک شوم خاک من از رهگذر تو

بسیار کم افتد نظر لطف تو با منافتاده ام آیا بچه جرم از نظر تو

اغیار به او محرم و محروم ازو منای ناله چه شد سوز و کجا شد اثر تو

تا کی کشم از جور و جفای تو ز دل آهآه از دل از مهر و وفا بی خبر تو

گر قیمت هر بوسه دلی خواهی و جانیبهر دل و جان کیست که خواهد ضرر تو

عشق تو رفیق از لب خشک تو نشد فاشرسوای جهان کرد ترا چشم تر تو