شمارهٔ ۱۸۱
صبر کردم بر جفای او غلط کردم غلطدل نهادم بر وفای او غلط کردم غلط
باختم دل در هوای او عبث کردم عبثساختم جان را فدای او غلط کردم غلط
سو به سو کردم سراغ او خطا کردم خطاکو به کو گشتم برای او غلط کردم غلط
بی بها گشتم غلام او زیان کردم زیانبی عطا گشتم گدای او غلط کردم غلط
رفتمش صد بار بر دنبال، رو واپس نکردباز رفتم در قفای او غلط کردم غلط
از لبش هرگز به دشنامی نگشتم سر فرازسالها گفتم دعای او غلط کردم غلط
آن که با بیگانه بهتر ز آشنا باشد رفیقاز چه گشتم آشنای او غلط کردم غلط