شمارهٔ ۱۹

۸ بیت

چی دولتهْ کهْ خنه دَریم بیامویا اُونْ ماههْ که شُو به دنیم بیامو

فرشْتُوئه، از عَرشِ برینْ بیامویا یَعقُوبه که یُوسفه وینْ بیامو

اَمرُو به گُل‌زارْ آهوی چین بیاموگردِ گلهْ باغْ، مشکِ پرْچینْ بیامو

د زلفْ د کاکِل چینْ به چینْ بیامومن عاشقِ اُونْ زلفمهْ پرچینْ بیامو

پَری پیکر وُ زهره‌جبینْ بیاموبازِ وَچُوئهْ که قَهر وُ کینْ بیامو

طوطی وَچُوئه جانِب چینْ بیاموخدا دُونّه مهْ دَرْدِ حکیمْ بیامو

اَئی خُور و مونگِ هم‌نشینْ بیاموپَری پَیکَرْ وُ زُهرهْ جبینْ بیامو

شاهِ مردمُونْ، تختِ زرّینْ بیاموستاره به ته نقشْ به زمینْ بیامو

خلاصه

چه دولتی است که به درون خانه آمد؟! / یا آن ماه است که در نیمه‌ی شب تابیده فرشته است که از عرش برین آمد / یا یعقوب است که برای دیدار یوسف آمد امروز به گُل‌زار، آهوی چین آمد / به گرد باغ گل، زلف سیاه پرشکن آمد با دو زلف و دو کاکل شکن درشکن آمد / من عاشق آن زلف پرشکنم که آمد پری پیکر و زهره جبین آمد / گویا بچه‌ی باز است که با قهر و کین آمد جوجه‌ی طوطی است که از جانب چین آمد / خدا می‌داند که پزشک درد من آمد باز هم هم‌نشین و انیس خورشید و ماه آمد / پری پیکر و زهره جبین آمد پادشاه مردمان و تخت زرّین آمد / ستاره به نقش تو به زمین آمد