شمارهٔ ۱۹۸
گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟اُونْ یاسَمنْ چیرْره کَسْ نشُونْ نئویی
اُونْ ماه، که، تنه چیره برابرْ بوییهر نَشُور دهْ دیمْ ره، خور آخر کی گویی؟
گُلدسته، ته سالْ اگر که صد بَوُوییته مشکینْ کَمنْ، وَرْفِ رَنْگْ هَیْرهْ گویی
ته مهرهْ وَرْزیِنْ دستْها پاکْ بشَوییاُونوختْ وَرْزمّهْ مهرْرهْ ته ماه نویی