شمارهٔ ۱۹۶
نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شوییمه دوستْ به تدارکْ دَرهْ خُفت و خویی
اُونْ بنا، صواحْ دیمْ ره بَشسته اُوییدْکَمنْ به صُورتْ مُوننْ ماهِ نُویی
ای با پروینْ سخنْ دارْمهْ هَمهْ شَویی:نکردْ بیمهْ دوُستِ کَشْ فراغتْ خُویی
برْمنهْ منه هَرْ دْ چشْ به هوهوییبُوردهْ سنگهْ دلْ، خاطرْ نداشتهْ جُویی