شمارهٔ ۱۸۷
دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزارهتن دارمه یکی، دایِم اَندُوهْ بواره
چشْ دارمه یکی وی شو و روز که وارهجان دارمه یکی، کمّه قرْبونِ یاره
هر کَسْ که منه دوستْ ره به کینه دارهاونْ دلْ خرّهْ صَدْ تیر و همیشه ناره
ته واسّرهْ مه چشْ شو و روز که وارهغیر از تو مه دلْ دیگرِ مهْرْ نکاره