شمارهٔ ۱۸۶
مشکینْ کلاله که گِل سَرْوی دارهچکّه چکّه وی کٰانِ مرْوٰاری داره
مرْواری بیحدّه که حَمُّوم بوارههمچنین حَمُّوم که اینْ اَنعامْ ره داره
بسی مفتخر بُو ئه اُونْ حَمُّوم، بارهسزاوارْ نیه به هر نفیسْ ره خواره
امیر گنه: یارون، قیمت نیه مه یارهمه دوستْ به دْ لُو دارْنه شَکّر خرواره