شمارهٔ ۱۸۰
چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْنثارْ کردمهْ زلفْ رهْ پچاپچاته
احتیاجْ نیه مهْ جانهْ یارْ، اینهاتهبسیارْ خَریمهْ نازِ گرُونْبهٰا ته
بَکوشْتْ مرهْ مشکینْ کَمنْ تٰا به تٰا تهبَکوشتهْ مرهْ مَسْته چشِ اَدا ته
صَدْ خُوبونْ شهْ سَرْ هُونیا ته به پٰاتهخوبی هَمینهْ، کَمْ نَوُوئه بَفاتهْ