شمارهٔ ۱۷۹
امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْتهدلْ بَخرْدهْ مه، تیرِ پیکٰانْ گذارته
مُدّتْ وَخْته که حَیرُونمه کار و بارْتهیکْ غَمزهْ هزارْ کَسْ بُونهْ جانْسپارْ ته
دْعَنبرهْ به دُورِ رُخِ گُلعذار ته«کُفرْ» گردِ «ایمون» بَکشیِهْ حصٰارْته
پرْتُومه که مه دلْ دَکْت چاهسارْ تهگویا جانْ هدٰا چٰاهِ بنْ، انتظارْ ته