شمارهٔ ۱۷۲
سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارتهماهْ اونْ خشهْ که بلبلْ خونّه گلزارْته
روزْ اُونْ خشهْ که پَلی دْ کفمْ یارْتهشُو اُونْ خشهْ که شادْ بَوینمْ دیدارْته
حالْ اُونْ خشهْ که خشی بَوینم حالْ تهوَخْتْ اُونْ خشهْ که هَر وارْ وینمْ جمالْ ته
ساعتْ اُونْ خشهْ سٰاکنْ بوئمْ کنارتههَرْ لَحْظهْ شه مه جانْ ره کنمْ نثارْ ته