شمارهٔ ۱۷۱
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچههزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْکاریها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ
تو اُونْ پَرییی که دیوْ ته جه وریجهْروا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه