شمارهٔ ۱۴۱
نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئهطوطی سخنْ، هر نکته، حیاتِ اُوئه
ته یاسهْ منه روشنه روزْ سییوئهناصبر و قرار وُ آروم وُ نا خُوئهْ
چکّهْ چکّهْ زلفِ عرقْ یا گلوئهْ؟یا اویِ حیٰاتِ چشمهْ، ته دلُوئهْ
دهّونْ که تنهْ چونْ حقّهیِ پرْ اُوئهْیا قُوتِ مه جا نهْ که ته پیشْ گروئهْ