شمارهٔ ۱۴۰
اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئهدِ وارنگْ تنه کال و دْ چش سییوئه
اسٰا که دْ زلف یاسمنِ سَرْسوئهاِسٰا پر کسِ دلْ به ته عشق گروئه
راه خضر تنه اون ظلماتِ اُوئههر دل که به ته عشق نرسه، سییوئه
ته کیچه سر، عاشق مردمِ کوکوئهاون وخته منه روشنه روز سییوئه